Στις 25 Απριλίου 2017 το Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Θεσσαλίας, σε συνεδρίασή του, γνωμοδότησε θετικά για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος που ρυθμίζει και οριοθετεί τις επιτρεπόμενες δράσεις (αθλητικές και τουριστικές δραστηριότητες) στα Άγια Μετέωρα. Πρόκειται για μια εξέλιξη αισιόδοξη για την πατρίδα μας και την Ορθοδοξία, σε μια περίοδο που ο πνευματικός χαρακτήρας και οι παραδοσιακές αξίες του τόπου μας περιθωριοποιούνται.

Οι εμπορικές και εναλλακτικές αθλητικές δραστηριότητες δεν είναι εν γένει αρνητικές, αλλά στην πλειονότητά τους, όπως εκδηλώνονται στην περιοχή των Μετεώρων δεν συνάδουν με την παράδοσή τους. Για παράδειγμα, δεν μπορεί ο καθένας να κάνει αιωροπτερισμό, αναρρίχηση, πτήση με αλεξίπτωτο ή να στήνει το  μαγαζί του οπουδήποτε, εκεί που πριν μερικούς αιώνες ή ακόμη και σήμερα (στα έξι εν ενεργεία μοναστήρια) οι βράχοι των Αγίων Μετεώρων κατέστησαν και παραμένουν τόπος άσκησης, ιδρώτων, προσευχών, νηστείας και μαρτυρίας Χριστού. Ας δούμε λοιπόν παρακάτω γιατί η ανάγκη έκδοσης του Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία των ιερών βράχων και την οριοθέτηση αυτών των δραστηριοτήτων είναι κάτι παραπάνω από ουσιαστική.

Η μοναστική πολιτεία των Ιερών Βράχων είναι η μεγαλύτερη και σημαντικότερη ορθόδοξη μοναστική πολιτεία του ελλαδικού χώρου μετά το 'Αγιον Όρος. Στο βορειοδυτικό τμήμα της θεσσαλικής γης, οι αγιοβάδιστοι τούτοι βράχοι, οι ατενίζοντες τον ουρανό, έλαβαν το όνομα "Μετέωρα" από τον Όσιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη (κτήτορα της Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου) το 14ο αιώνα μ.Χ. Φαίνεται πως ήδη από τον 11ο αιώνα οι πρώτοι ερημίτες εγκαταβίωναν στα κοιλώματα των διάσπαρτων βράχων. Περί τα τέλη του 11ου και στις αρχές του 12ου αι. συγκροτήθηκε η πρώτη μικρή ασκητική πολιτεία, η Σκήτη της Δούπιανης ή των Σταγών.

Στο "Κυριακό" της Σκήτης συγκεντρώνονταν οι ερημίτες και ασκητές από τις σπηλιές των βράχων, τα προσευχάδια και τις "κέλλες", τα ασκηταριά και τις εγκλείστρες, τις Κυριακές και τις γιορτές, για να τελέσουν από κοινού την καθιερωμένη λατρεία στον Δημιουργό.

Όπως αναφέραμε, ο Όσιος Αθανάσιος ο Μετεωρίτης συγκροτεί τον 14ο αιώνα το πρώτο οργανωμένο μοναστικό κοινόβιο στο Μεγάλο Μετέωρο. Από τότε και μέχρι σήμερα, για 600 ολόκληρα χρόνια, η λυχνία του μοναχισμού στους θεοφρούρητους βράχους των Μετεώρων παραμένει ακοίμητη, συνοδευόμενη από τη χορεία Οσίων, Ασκητών και Μαρτύρων. Το 16ο αι., πού έχουμε τη μεγαλύτερη ακμή της Μετεωρίτικης μοναστικής πολιτείας, λειτουργούν είκοσι τέσσερις μονές, ενώ σήμερα λειτουργούν έξι. Τα 'Αγια Μετέωρα είναι στο σύνολό τους Αγία Γη, είναι χώρος ιερός, θεοπρόβλητος και θεοσκέπαστος. Κάθε βράχος, σπηλιά και χαράδρα έχει ευλογία Θεού.

Τα 'Αγια Μετέωρα, όπως όλα τα μοναστήρια της πατρίδας μας, είναι τα προπύργια της πίστεως και της Ορθοδοξίας.
Τα 'Αγια Μετέωρα αποτελούν επίσης παγκόσμιο μνημείο της ανθρωπότητας, προστατευόμενο από την UNESCO (ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς), και σημαντικός τόπος για την χριστιανική, ιστορική, αρχιτεκτονική, αγιογραφική και γεωλογική τους μαρτυρία. Από το 1995 με νόμο της Πολιτείας, η περιοχή των Μετεώρων αναγνωρίζεται ως τόπος ιερός, αναλλοίωτος και απαραβίαστος. Σήμερα τα μοναστήρια των Αγίων Μετεώρων συνεχίζουν τη μακρά παράδοση, προσφέρουν πλούσιο πνευματικό, εθνικό και κοινωνικό έργο και αποτελούν αστείρευτες πηγές ψυχικής ανάτασης και πνευματικής ενίσχυσης.
 
Ο σεβασμός της ιστορικότητας του ιερού αυτού χώρου σημαίνει ότι η σύγχρονη ελληνική κοινωνία δεν έχει χάσει ακόμη τον προσανατολισμό της.