Γράφει ο Δημήτρης Λάσκος, εκπαιδευτικός
Γραμματέας του Συλλόγου «ΜΕΤΕΩΡΩΝ ΛΙΘΟΠΟΛΙΣ»


Στους υποστηρικτές της διεθνούς καλλιτεχνικής δράσης με την ονομασία «The Walk – Το  ταξίδι» όπως είδαμε, συμπεριλαμβάνονται μεγάλοι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, Τράπεζες και «φιλάνθρωποι» μεγαλοεπενδυτές. Από την ομάδα αυτή των «φίλων» της δράσης δεν λείπουν και άλλες οργανώσεις που δηλώνουν ότι σκοπός τους είναι η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και βέβαια, αυτές χρηματοδοτούνται αδρά από τις Κυβερνήσεις των χωρών και από άλλα, γνωστά ή άγνωστα κέντρα… Εδώ βρίσκεται και το μεγαλύτερο, το πραγματικό ενδιαφέρον. 

Ανάμεσα στους εκατοντάδες φίλους και συνεργάτες του εγχειρήματος (που επιδιώκει την ευαισθητοποίηση των πολιτών για το προσφυγικό ζήτημα και ιδιαιτέρως για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα, για να μην ξεχνιόμαστε) «βρίσκονται θέατρα, ομάδες, καλλιτεχνικές και ανθρωπιστικές οργανώσεις, δημοτικές και κρατικές αρχές, όλοι τους σε συνεργασία με τους χορηγούς μας» (https://www.walkwithamal.org/friends/). Αυτό που δεν αναγράφεται, όμως, είναι ότι βασικοί υποστηρικτές του Ταξιδιού είναι και πολλές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), με «βαρύ» παρελθόν.

H SolidarityNow είναι «μια μη κυβερνητική οργάνωση που δραστηριοποιείται με σκοπό να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής των ευάλωτων συνανθρώπων μας ώστε να ξαναχτίσουν τη ζωή τους με αξιοπρέπεια και προοπτικές». Αν η παραπάνω διακήρυξη δεν φαίνεται να υποκρύπτει τίποτε το μεμπτό, αξίζει να δούμε και λίγο πιο βαθιά, αφού αποδεικνύεται ότι οι περισσότερες από αυτές τις ΜΚΟ, αυτές που περιοδεύουν ανά την Ελλάδα, δεν ήταν ποτέ «μη κυβερνητικές», αλλά χρηματοδοτούνταν πάντα από το κράτος και από κοινοτικά προγράμματα - ήταν, δηλαδή, ανέκαθεν, και είναι, κρατικοδίαιτες, με «κατ’ εξαίρεσιν» την ενίσχυσή τους από κάποιες «δωρεές» (το «αθώο» κίνητρο των οποίων ελέγχεται…)

Η Οργάνωση ομολογεί (https://www.solidaritynow.org/orama-praxi/) ότι τα προγράμματα που υλοποιεί «έχουν λάβει χρηματοδότηση από οργανισμούς όπως η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες (UNHCR), η UNICEF, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ), τα EEA Grants, η Νορβηγική Πρεσβεία στην Ελλάδα, τo ίδρυμα Radcliffe, το ίδρυμα Shapiro κτλ.». Το μέγιστο όμως ενδιαφέρον βρίσκεται στους περήφανους δωρητές και άλλους υποστηρικτές της, όπου περίοπτη θέση καταλαμβάνει ένα άλλο «φιλανθρωπικό» ίδρυμα, το Open Society Foundations, το οποίο μάλιστα, «στηρίζει το σύνολο των δράσεων του SolidarityNow» (https://www.solidaritynow.org/ypostiriktes/).  

Το Open Society Foundations (Ίδρυμα Ανοικτή Κοινωνία), είναι «ο μεγαλύτερος ιδιωτικός χρηματοδότης στον κόσμο ανεξάρτητων ομάδων που εργάζονται για τη δικαιοσύνη, τη δημοκρατική διακυβέρνηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Παρέχει «χιλιάδες επιχορηγήσεις κάθε χρόνο μέσω ενός δικτύου εθνικών και περιφερειακών ιδρυμάτων και γραφείων, χρηματοδοτώντας ένα ευρύ φάσμα έργων» (https://www.opensocietyfoundations.org/who-we-are), με συνολικές δαπάνες πάνω από 16 δις δολάρια από την ίδρυσή του (1,2 δις τον τελευταίο χρόνο).

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ιδρυτής  και πρόεδρος του Ιδρύματος, είναι ένας άνθρωπος με μεγάλη εμπειρία στα χρηματοοικονομικά και τις επενδύσεις, και βέβαια στα  hedge funds, μέσω τω οποίων απέκτησε την αμύθητη περιουσία του (https://www.opensocietyfoundations.org/george-soros), εσχάτως δε εμφανίζεται και ως μέγας φιλάνθρωπος. Το όνομά του; George Soros.

Την ίδια πορεία ακολουθούν σχεδόν κατά γράμμα και άλλοι «Ανθρωπιστικοί Εταίροι» που στηρίζουν το Ταξίδι της μικρής προσφυγοπούλας.

Η IRC (InternationalRescueCommittee), για παράδειγμα, μας συστήνεται ως μια ανθρωπιστική οργάνωση που «βοηθά ανθρώπους να επιβιώσουν, να ορθοποδήσουν και να ξαναχτίσουν τη ζωή τους» (https://www.rescue.org/). Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος της IRCείναι ο DavidMiliband, Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου από το 2007 έως το 2010, περίοδο που το Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με τις συμμάχους τους διεξήγαγαν τον πόλεμο στο Αφγανιστάν προκαλώντας αμέτρητες στρατιές προσφύγων. Σήμερα δηλαδή, ο πρ. Υπουργός έρχεται ως σωτήρας των εκατομμυρίων αυτών ταλαιπωρημένων συνανθρώπων μας.

Και βέβαια, στα Διοικητικά ή άλλα Συμβούλια της οργάνωσης συμμετέχουν πρώην πολιτικοί, μεγαλοεπενδυτές, τραπεζίτες, ιδιοκτήτες μεγάλων ΜΜΕ, πολυεθνικών και φαρμακευτικών εταιρειών, ακαδημαϊκοί κ.ά. Όλοι ανθρωπιστές, όλοι με τις ίδιες ανησυχίες… (https://www.rescue.org/board-and-advisors). Μεταξύ αυτών ο γνώριμός μας Henry Kissinger, ο Joshua Steiner της Bloomberg, o Thomas Nides της Morgan Stanley, ο Michael O’ Neill της American Express, ο Prakash Melwani της Blackstone, ο François-Xavier (FX) de Mallmann της Goldman Sachs, o Laurence Fink της Black Rock, ο Roman Martinez IV της Lehman Brothers. Και η λίστα δεν έχει τελειωμό…

Συνεργάτης και χρηματοδότης, τώρα, του IRCείναι τα OpenSocietyFoundations (https://www.rescue.org/become-foundation-partner).

Κάποιοι βιάστηκαν να χρησιμοποιήσουν τους όρους «οπισθοδρομικοί», «ξενοφοβικοί» και «ρατσιστές» για μια μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας. Έγραψαν, είπαν, ξιφούλκησαν κατά των αγράμματων, κομπλεξικών και ακραίων. Η πικρή αλήθεια όμως είναι ότι όλοι όσοι τάχθηκαν με το «Ναι» στην μικρή Αμάλ, ουσιαστικά τάχθηκαν με το «Ναι» σε όλους αυτούς που έρχονται πίσω της…