21 Ιουλίου 1825
Αποτυχημένες επιθέσεις του Κιουταχή
εναντίον του Μεσολογγίου

Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ (1825-1826)

Τρία χρόνια μετά από την αποτυχημένη απόπειρα του Κιουταχή και του Ομέρ Βρυώνη να καταλάβουν το Μεσολόγγι, ο σουλτάνος αποφάσισε να κάνει μια δεύτερη προσπάθεια. Η πόλη βρισκόταν σε πολύ στρατηγικό σημείο και δεν ήταν δυνατόν να την αφήνουν στα χέρια των επαναστατών.

Σύμφωνα με το τουρκοαιγυπτιακό σχέδιο, ο Κιουταχής, με μια πανίσχυρη στρατιά 20.000 στρατιωτών, ξεκίνησε από την Λάρισα με προορισμό το Μεσολόγγι.

Ήταν 15 Απριλίου του 1825, όταν στον κάμπο του Μεσολογγιού φάνηκαν οι πρώτοι στρατιώτες του Κιουταχή. Οι Μεσολογγίτες είχαν προλάβει πίσω από την πρώτη τάφρο ν' ανοίξουν μια δεύτερη, μαζί κι ένα ακόμη χαράκωμα.

Ο Κιουταχής, αφού στρατοπέδευσε σε μία θέση που μπορούσε να ελέγχει τον γύρω κάμπο, έβαλε τους στρατιώτες του να ανοίγουν χαρακώματα. Ταυτόχρονα όμως προετοιμάζονταν και οι Έλληνες.

Ο Κίτσος Τζαβέλας και ο Καραϊσκάκης στρατοπέδευσαν κοντά στο αποκλεισμένο Μεσολόγγι. Αυτό έδωσε κουράγιο στους Μεσολογγίτες, οι οποίοι στις προτάσεις του Κιουταχή για συνθηκολόγηση και παράδοση απαντούσαν αρνητικά.

Μια φορά μάλιστα του απάντησαν με χιούμορ, στέλνοντάς του δοχεία με κρασί για να γιορτάσει την "νίκη" του, και παραγγέλνοντάς του: "Τα κλειδιά του κάστρου τα έχουμε πάνω στα κανόνια. Έλα να τα πάρεις!".

Η πρώτη μεγάλη επίθεση έγινε στις 21 Ιουλίου 1825. Απολογισμός της μάχης: 1.500 νεκροί και τραυματίες Τούρκοι και λιγότεροι από 20 Έλληνες.

 Ταυτόχρονα, ο Αντρέας Μιαούλης με τον στόλο του κατόρθωσε να σπάσει τον θαλάσσιο αποκλεισμό των Τούρκων και να εφοδιάσει με τρόφιμα και όπλα τους πολιορκημένους.

Το "καλυβάκι", που έγραφε κι ο Σολωμός στους Ελεύθερους Πολιορκημένους, θα βαστούσε για πολύ καιρόν ακόμη.

 Αντίθετα, ο Κιουταχής δεν βρισκόταν σε πολύ καλή θέση: ​ο Καραϊσκάκης και οι Σουλιώτες, με τις ενέδρες που έστηναν στα βουνά έπαιρναν συχνά τα εφόδια που προορίζονταν για τον στρατό του. Έτσι, η πείνα, αλλά και οι συνεχόμενες φθινοπωρινές βροχές είχαν αρχίσει να ταλαιπωρούν αρκετά τους Τούρκους, με αποτέλεσμα να χαλαρώσουν τον αποκλεισμό και να τραβηχτούν προς τα βουνά, περιμένοντας βοήθεια.

Μέσα στο Μεσολόγγι ζούσαν και πολλοί φιλέλληνες που, συγκινημένοι από τον αγώνα των Ελλήνων, αγωνίζονταν μαζί τους.

​Ο πιο γνωστός Ευρωπαίος φιλέλληνας του Μεσολογγίου, εκτός από τον λόρδο Μπάυρον, ήταν ο Ελβετός Ιωάννης Ιάκωβος Μάγιερ (Johann Jakob Meyer), ο οποίος εξέδιδε μία εφημερίδα (τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ, που είναι και η πρώτη ελληνική εφημερίδα που κυκλοφορούσε συνεχώς για δύο χρόνια, μέχρι που μία τουρκική οβίδα κατέστρεψε την τυπογραφική μηχανή).

​Χάρις στα Ελληνικά Χρονικά έχουμε λεπτομερή καταγραφή όλων των γεγονότων της πολιορκίας, από την 1η Ιανουαρίου 1824 μέχρι και την 20ή Φεβρουαρίου 1826.
Πηγή