17 Ιανουαρίου 1827 H Μάχη στο Δίστομο
Η μάχη στο Δίστομο, με πρωταγωνιστή τον Γεώργιο Καραϊσκάκη, αποτελεί μια από τις πιο ηρωικές στιγμές του απελευθερωτικού αγώνα,  αφού έκρινε καθοριστικά την επικράτηση της Επανάστασης του 1821 σε όλη την Στερεά Ελλάδα. Ήταν η πρώτη φορά που οι Έλληνες νίκησαν τον Ομέρ Πασά.

Ο Κιουταχής ανήσυχος με τις εξελίξεις στη Στερεά Ελλάδα, έδωσε εντολή στον ικανότατο Ομέρ πασά να εκστρατεύσει με ισχυρό στράτευμα και να εξουδετερώσει τον Καραϊσκάκη. Πράγματι ο πασάς της Εύβοιας με 3.000 ασκέρι, κινήθηκε πολύ γρήγορα και στις 17 Ιανουαρίου 1827, πριν ακόμα φέξει, βρέθηκε έξω από το Δίστομο. Στο χωριό είχαν οχυρωθεί μόλις 400 παλληκάρια, με αρχηγούς τους Κώστα Μπότσαρη, Γιάννη Μπαϊρακτάρη, Νικόλαο Μπότσαρη, Βασίλη Μπούσγο, Μήτρο Τριανταφύλλου, Κουτσονίκα, Πάσχο Κοσμά, Κάσκαρη και Γιάννη Μπιρμπίλη. Οι Έλληνες μόλις συνειδητοποίησαν το μεγάλο πλήθος των εχθρών κλείστηκαν στα δυνατότερα σπίτια του χωριού και αμέσως έστειλαν αγγελιοφόρους στα Σάλωνα ζητώντας επειγόντως βοήθεια.

Ο Ομέρ πασάς εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση με όλες τις δυνάμεις του στρατού του για να καταλάβει πάση θυσία το Δίστομο. Οι αμυνόμενοι πολέμησαν με αυτοθυσία, αλλά οι Τούρκοι κατέλαβαν τα πρώτα σπίτια του χωριού, καθώς και το λόφο του Προφήτη Ηλία, στα νώτα των Ελλήνων, αποκλείοντας κάθε διέξοδο διαφυγής. Οι Σουλιώτες και οι Ρουμελιώτες αγωνιστές, ήταν αποφασισμένοι να διενεργήσουν έξοδο με τα σπαθιά στα χέρια για να μην πέσουν ζωντανοί στα χέρια του εχθρού, αλλά την τελευταία ώρα κατέφθασε ο Γεώργιος Δράκος με διακόσιους άνδρες και ανακατέλαβε τον λόφο του Προφήτη Ηλία από τους Τούρκους, δίνοντας νέες ελπίδες στους αποκλεισμένους Έλληνες. Στη μάχη εκείνης της ημέρας σκοτώθηκαν 80 Τούρκοι και δύο Σουλιώτες.

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης κατέφθασε από τη Βελίτσα (Άνω Τιθωρέα) στις 20 Ιανουαρίου με 400 άνδρες. Το απόγευμα παρατηρώντας με το κιάλι του το Δίστομο, διαπίστωσε ότι ήταν περικυκλωμένο από τους εχθρούς. Στη σύσκεψη που ακολούθησε οι υπαρχηγοί τού πρότειναν να ακολουθήσουν πλάγια μονοπάτια και να εισέλθουν στο Δίστομο από την απέναντι πλευρά. Ο αρχιστράτηγος όμως αντιπρότεινε να περάσουν το ίδιο βράδυ μέσα από το εχθρικό στρατόπεδο και να μπουν έτσι στο Δίστομο, προκαλώντας πανικό στους Τουρκαλβανούς του Ομέρ της Καρύστου.

Πράγματι, το ίδιο βράδυ οι Έλληνες ξεκίνησαν με επικεφαλής τον Καραϊσκάκη και διέσχισαν το εχθρικό στρατόπεδο, σκοτώνοντας αθόρυβα όποιον Τούρκο συναντούσαν.

Καθώς πλησίαζαν προς το Δίστομο τους πήραν είδηση, όμως οι Έλληνες κατάφεραν να διασπάσουν τις εχθρικές γραμμές με μόλις ένα νεκρό. Μαζί με τους Σουλιώτες οχυρώθηκαν στο Δίστομο και περίμεναν την τουρκική επίθεση. Δέκα ημέρες αργότερα, οι Τούρκοι όρμησαν στο Δίστομο, όμως η σθεναρή αντίσταση των Ελλήνων, τους ανάγκασε σε υποχώρηση.  Στις 5 Φεβρουαρίου 1827 ο Καραϊσκάκης άρχισε να τους κυνηγά με αποτέλεσμα να τραπούν σε άτακτη φυγή και να αφήσουν πίσω τους λάφυρα. Οι Τούρκοι μέτρησαν 80 νεκρούς, ενώ οι Έλληνες μέτρησαν μόλις 2. Ήταν μια μεγάλη νίκη, που απελευθέρωσε τη Ρούμελη. Οι Τούρκοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα φρούρια της περιοχής και σχεδόν ολόκληρη η κεντρική Ρούμελη περιήλθε στα ελληνικά χέρια.