Ο Ιωάννης Φλέσσας ή Φλεσσόπουλος του Νικήτα ήταν αγωνιστής του 1821

Γεννήθηκε στην Πολιανή Μεσσηνίας το 1800. Ανιψιός του Παπαφλέσσα, έλαβε μέρος σε πολλές μάχες καθ' όλη τη διάρκεια του Αγώνα. Στη μάχη κατά του Ιμπραήμ πασά στις 26 Μαΐου 1825 στα Δερβενάκια και Θουρίας των Καλαμών διέσωσε τον τραυματισθέντα πατέρα του, όπως γράφει ο Χρ. Παρασκευόπουλος: "Πάντες ετράπησαν εις φυγήν. Μόνον οι Φλεσσαίοι καταλαβόντες τα προ της Θουρίας υψώματα, έκαμαν τα στρατεύματα του Ιμπραήμ κατά την εισβολή των προς τας Καλάμας, να υποστούν τρομακτική επίθεση [...] Κατά την μάχη αυτήν, ήτις έδωκε καιρόν να φύγουν τα γυναικόπαιδα των διαφόρων χωρίων προς τας Καλαμάς και εκείθεν προς την Σέλιτσαν και τα Πηγάδια, φονεύθηκαν ο Αθανάσιος Φλέσσας και ο Νικόλαος Φλέσσας. Ο Νικήτας ως εκ θαύματος εσώθη υπό του εικοσαετούς τότε υιού του Ιωάννου μεταφερθείς πληγωμένος εις την Μονή Γαρδικίου, προς περιποίηση των δύο πληγών, ας έλαβε πολεμών." [...]

Στις 8 Ιανουαρίου 1831, διορίστηκε ειρηνοδίκης Μεγαλοπόλεως, τον Ιούλιο του 1832 εξελέγη βουλευτής της Επαρχίας Λεονταρίου, ενώ το 1843 εξελέγη Πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Γ' Σεπτεμβρίου της Επαρχίας Λεονταρίου. Η εκλογή του εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση και το 1844 εξελέγη Βουλευτής Καλαμών στην Α' Περίοδο από 7 Σεπτεμβρίου 1844 έως 14 Απριλίου 1847.

Στις 6 Ιουλίου 1847 από την Πολιανή στέλνει επιστολή στο Βασιλιά Όθωνα παραπονούμενος, όπως ο ίδιος αναφέρει, για την "καταδίωξή του από τας υπαλλήλους Αρχάς της Μεσσηνίας". Το 1868, εκλέγεται Βουλευτής Καλαμών (Β΄ Περίοδος, 21 Μαρτίου 1868-17 Μαρτίου 1869) και το 1869 επανεκλέγεται Βουλευτής Καλαμών (Γ' Περίοδος, 17 Μαΐου 1869-28 Δεκεμβρίου 1869).

Το 1872 με αναφορά του αναζητά τον προβιβασμό του σε ανθυπολοχαγό της φάλαγγας, ενώ το Σεπτέμβριο του 1873 προβιβάζεται σε υπολοχαγό και έπειτα το 1880 σε λοχαγό.

Το 1887 συνέταξε κατάσταση με ονόματα μαχητών του αγώνος. Πέθανε το Μάιο του 1888.